پیسه دالانی سوز و به‌رز

مامۆسا مه‌وله‌وی فره قسه‌وه‌ش و نۆکته‌باز بیه‌ن . جارێشا پاوه‌نه بۆ به مێمانو ره‌فێقێوه‌ش , تا وه‌ختێ یانه‌شا بۆ وارده‌یێ وه‌ش و رێک‌وپێک مه‌که‌را .وه‌ختو خواحافێزی و یانه ئاوای ره‌فێقه‌که‌ش تا که‌لیان روانه‌ش که‌رۆ . مله‌و که‌لیانی کابرای پاوه‌ی ماچۆ : " بێ‌قه‌زا بی , په‌له‌ت که‌رد و زو ته‌شریفت به‌رد . من تایبه کاورێوه‌م هۆرگرتێبێ و ئێشه‌و گه‌ره‌کم بێ سه‌ره‌ش برو و که‌رمێش که‌باب و پێوه‌ره وه‌رمێش" . مه‌وله‌وی جوابه‌نه ماچۆ : "وه‌للا دلت مه‌ئێشنو . گێلوه چه‌نیت تاکه‌بابه‌که‌ی وه‌رمێ ". . .  مه‌وله‌وی گێلۆوه و کابرایچ مه‌جبور بۆ کاوره‌کێ سه‌ره برۆ . . .

هورگیلنای جه دیوان‌و مه‌وله‌وی