پیسه دالانی سوز و به‌رز

 به‌رنامه‌و " سفر به ‌سيزده ‌" به‌رنامێوه ‌فره‌ سه‌رکۆته‌ن که‌ حه‌فتێ جارێ جه‌ ته‌له‌فزيۆنو کرماشاني وه‌لا کريۆوه‌و هه‌ر هه‌فته‌ ملۆ پێ شارێ جه‌ ئۆستانو کرماشاني و باس جه ‌مۆشکلاتو و گرفتاري خه‌لکي که‌رۆ . به‌راسي به‌رنامێوه ‌سه‌رکۆته‌ن . سه‌فه‌رو ئي به‌رنامه‌يه پێ پاوه‌يچ به‌رنامێوه ‌وه‌ش و رێکوپێک بێ ,  ده‌سشا وه‌ش .

 يۆ جه‌ ئا که‌سا که‌ ئه‌چي به‌رنامه‌نه ‌قسێش چه‌ني کريا پيێوه ‌بێ به‌نامێ که‌مال ی . که‌مال پيا کۆت سياوه‌که ‌بێ که‌ حه‌ز که‌رێ واچۆ حيچ مۆشکلێ نيا پاوه‌نه‌. وه‌ختێ  په‌رساشا چه‌نه ‌پاوه ‌مسافرخانه‌ش هه‌ن ماچۆ : ئه‌رێ , فرێ ش هه‌نێ !!. يا باسو چالێ خيابانه‌کا . . . . به‌هه‌ر حال که‌مال چون بازنشه‌سته‌و يۆ جه‌سازمانه‌کان  وه‌رو ئينه‌ي که ‌نه‌کا واچۆ خيابانه‌که‌ چالێش هه‌نێ , يا واچۆ پاوه ‌مسافرخانه‌ش نيا و کۆلانه‌که‌شا هه‌ره‌نه‌و ئه‌سفالت نه‌کريان  . . . حقۆقو و زه‌ره‌که‌يش برا . . . ئانه‌ش وات که ئه ‌ژنيما . ئاخريچۆ وه‌ختێ چند نه‌فه‌رێ واتشا که‌مال چي باسو مۆشکلاتو گه‌ره‌که‌کێت نه‌که‌رد ماچۆ : ئاغاجان ! که‌س مه‌تاوۆ من خه‌له‌تنۆ!